Brief aan zoonlief: tien maanden

Posted by on jan 19, 2015 in Brieven aan mijn zoon | No Comments
Brief aan zoonlief: tien maanden

Lief mannetje, wat ga je toch hard! Tien maanden en je ontwikkeling gaat nu razendsnel. Maar goed dat ik er elke maand over schrijf, anders vergeten we hoe het ook alweer was en hoe snel het eigenlijk allemaal gaat. 

Zoonlief met bellen Tien maanden ben je nu. Nog twee maanden en je bent een jaar! Maar daar gaan we nu nog niet aan denken. We genieten nog even van je baby-zijn ;).

Toen je net negen maanden was, ging je ineens zelfstandig zitten. Volgens papa kon je dat allang, maar je had het nog nooit aan mij laten zien! Maar daar ging je hoor. Vanuit kruiphouding op je billen en voorzichtig je benen naar voren schuiven. En daar zit je dan, parmantig met van alles te spelen.
De tijdschriften en cd’s van mama uit de kast trekken is je favoriet. Je zit dan heel stilletjes bij het rek en trekt een voor een de cd’s eruit. Gelukkig maar dat ik nu Spotify heb, anders kon ik waarschijnlijk een aantal cd’s niet meer luisteren.
Zodra je de klep van de afwasmachine hoort open gaan, race je er naar toe. Fantastisch vind je het als ik de borden en het bestek eruit haal. Maar nog leuker zijn de pannen, daar wil je natuurlijk mee spelen! Op z’n kop op de grond en trommelen maar!

Je speelt sowieso steeds meer. Als je in de box zit en je ziet ons niet, kun je een half uur met je speeltjes spelen. Maar maken we oogcontact, dan begin je te mekkeren: je wilt eruit! Als wij in de buurt zijn, speel je ook maar kort ergens mee. Je kruipt snel naar een ander plekje om speeltjes te pakken. Of om ze weg te gooien, want daar ben je ook goed in. Als wij met je willen knuffelen, maar je wilt iets achter ons bekijken, duw je zelfs ons hoofd weg. Het liefste zou je die ook op de grond gooien ;).
Je weet wat je wil, dat is vanaf je geboorte al duidelijk.

Zoonlief met verf op z'n gezicht

Alle activiteiten die ik thuis voor je bedenk onderga je gelaten. Speen in je mond en voelen maar. Eerst is het met je vingertoppen voelen en niet veel later sla je erop los. Dat heb je ook in het bad ontdekt. Hilarisch vind je het als ik er met een gekke stem wat van zeg. Alsof je al een beetje ondeugend wil zijn.

Wandelen in het bos met zoonlief

Het eetschema is nog niet veranderd. Wel ga je ’s avonds wat meer eten, hoera! Je wil er nog wel altijd wat banaan of zelfgemaakte appelmoes door heen. Yoghurt vind je heerlijk, je kan niet wachten tot het toetjesmoment komt. Ook het slapen blijft hetzelfde. Je slaapt om 18.30 uur en rond 7.00 uur word je week wakker. Al is het de laatste dagen steeds 5.30 uur en dat is wel heel vroeg ;).

Ook op de dagen dat de opa’s en oma’s oppassen gaat het gelukkig supergoed. Je slaapt nu ook goed daar overdag en je geniet van al het gespeel. En de opa’s en oma’s ook als ik het zo hoor.

Lieverd, ontwikkel je maar lekker verder. We houden van je!

Leave a Reply