Nu ik moeder ben, snap ik andere moeders beter

Posted by on okt 31, 2014 in Werkende moeder | 9 Comments
Nu ik moeder ben, snap ik andere moeders beter

Nu ik zelf moeder ben sinds zeven maanden, snap ik andere moeders beter. Ik ben leerkracht bij de kleuters en begrijp nu meer hoe het moet zijn om je kind naar school te brengen. 

Hoe moeten moeders zich voelen als hun kroost voor het eerst naar school gaat? Je laat je kleine eendje los in een grote vijver vol grote eenden die al kwetterend om jouw eendje heen zwemmen.
Als je werkt, breng je niet je kind alleen voor je werkdagen weg, maar ineens elke dag!
Ik vind het al wat dat zoonlief naar mijn ouders en schoonouders ga als ik werk. Het liefst wil ik de hele dag weten wat hij doet. Van school krijg je als ouder dan al helemaal niet veel mee. Wij schrijven niet in schriftjes en niet alle kinderen vertellen graag aan hun ouders wat ze hebben gedaan.

Ik kan vol bewondering kijken naar de moeders die met veertig weken zwangerschap nog vrolijk hun kind naar school brengen. Om vervolgens twee weken na de bevalling met een platte buik en een glimlach van oor tot oor weer door de klassendeur te stappen.
We praten samen over gebroken nachten en borstvoeding.
En stiekem vraag ik mezelf af hoe ik dat allemaal ga doen mochten we ooit een tweede krijgen. Dan heb je ineens twee druktemakertjes! Vast ook heel mooi enzo, maar wel respect voor de jonge moeder die met twee kleintjes rond zeult! Het lijkt me heel druk. Om van drie nog niet te spreken…

Ik krijg ook als vanzelf meer respect van de moeders. Ik ben niet alleen juf van hun liefjes, maar ook nog eens zelf moeder. Alsof ik dan alles beter snap. En dat is natuurlijk ook wel een beetje zo. Maar de leeftijd die ik les geef, ken ik als moeder natuurlijk nog niet. En ik moet er ook nog niet aan denken hoor, zoonlief naar school. Voorlopig houd ik hem nog maar lekker dicht bij me. En geniet ik van de kinderen in de klas. Die na de schooldag ook weer lekker naar hun eigen huis gaan.

Hoe kijk jij naar andere moeders? 

9 Comments

  1. Vlijtig Liesje
    31 oktober 2014

    Ik zie ze als collega’s!
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Electrische fiets: Union E-Rail als beste getestMy Profile

    Reply
  2. minous willemsen
    31 oktober 2014

    Wij hebben ooit een juf gehad met een dochter als juf , ook op onze school (tijdelijk)
    Zij maakte ooit de opmerking dat die jonge meiden nog niet reageerden op de kinderen als een moeder…..zat ook wel wat in, vond ik. Hoewel jonge jufs ook zeker hun voordelen hebben….

    Reply
    • Mama Maike
      2 november 2014

      Het heeft inderdaad allebei voor- en nadelen denk ik.

      Reply
  3. Linda
    31 oktober 2014

    Zo herkenbasr, heb het gehad toen ik in de kinderopvang werkte. Met een kind kijk je daar echt heel anders tegen. Bijvoorbeeld over het beperkt laten slapen van een kindm was van mening dat als een kind lang slaapt dat blijkbaar nodig is. Nu begrijp ik zelf hoe het er thuis aan toe kan gaan. En hoe anders kinderen zijn thuis en op kdv
    Linda onlangs geplaatst…Kick-Start gezonde levensstijlMy Profile

    Reply
    • Mama Maike
      2 november 2014

      Dat kan ik me ook helemaal voorstellen ja! Dat kinderen thuis heel anders zijn dan op KDV. Dat is hier en bij mijn ouders of schoonouders ook al anders soms.

      Reply
  4. Marijke
    1 november 2014

    Nu ik zelf mama ben begrijp ik het verdedigen van je kinderen bijvoorbeeld tegenover de juf wel beter. Jouw kind is immers top en geweldig. Toch probeer ik me wel heel bewust te zijn dat de ander, inmijn geval de meester, zonder kinderen, ook zijn best doet. Juist omdat ik als jonge juf niet altijd serieus werd genomen. Hmm werd toch een andere reactie dan ik had verwacht.
    Marijke onlangs geplaatst…DIY Halloween 2My Profile

    Reply
    • Mama Maike
      2 november 2014

      Ik kan me helemaal voorstellen dat het zo werkt. Dat ga ik nog mee maken… Is ook wel goed nadenken over wat je overlegt met de meester dan, lijkt me.

      Reply
  5. Rory
    2 november 2014

    Ik begrijp véél beter hoe moeilijk het is om überhaupt je kind bij iemand ‘achter’ te laten (klinkt zo negatief. Bedoel ik niet zo. Je begrijpt denk ik wel wat ik bedoel). Door omstandigheden is er bij mij geen kinderdagopvang aan te pas gekomen. Lekker alles 1 op 1. Oma kwam wel iedere week een dag, maar die was in haar optiek zelf alles ‘verleerd’ en liet heel veel aan mij over. Andere opa en oma passen een keer in de zoveel maanden op als manlief en ik een keertje een hapje gaan eten. Maar daar zit iedere keer weer zoveel tijd tussen dat het voor mij weer erg wennen is. En sinds een paar maandjes inmiddels de peuterspeelzaal. Man, wat vond ik het moeilijk om haar echt achter te laten. Dan is het nog maar voor twee keer 2,5 uur per week. Pffff. Ja, ik begrijp nu ineens veel beter hoe moeilijk loslaten is. Dat had ik vroeger echt niet gedacht.
    Rory onlangs geplaatst…Mijn ervaring met zwanger zijn op je 40steMy Profile

    Reply
  6. Henrike Laning
    2 november 2014

    Wat herkenbaar wat je schrijft. Ik heb dat ook gehad toen ik nog op een kinderdagverblijf werkte. Toen ik zelf moeder was begreep ik ineens wat een vertrouwen je krijgt van ouders die hun kind bij je brengen. Ze lenen niet zomaar een boek uit ofzo, maar ze vertrouwen hun kind aan je toe. Dat ze dan uit bezorgdheid vragen stellen is eigenlijk heel logisch. Wat merkte ik aan collega’s dat ze kritische ouders maar irritant vonden. Ik probeerde dat dan om te buigen door te zeggen dat ouders bezorgd zijn en dat ze toch geen rare dingen vragen? Dat vonden collega’s dan ook weer irritant. Het voelt gewoon anders als je zelf moeder bent. Dan kun je je beter in de ouders verplaatsen.

    Reply

Leave a Reply

CommentLuv badge